Met bijdragen van Wouter van den Berg, Kathalijne Buitenweg, Ben Crum, Joost Lagendijk, Ferry Nagel, Paul Pennings, Jan Rood, Aysel Sabahoğlu, Judith Sargentini, Rinus van Schendelen, Stephan Slingerland, Bart Snels, Rens van Tilburg, Ben van der Velden, Marco Wilke en Diana de Wolff.
Vormgeving: Ruparo.
Zowel uiterst linkse als uiterst rechtse politieke partijen verkondigen dat er paal en perk gesteld moet worden aan de macht van dat Europa en zeggen op te zullen komen voor het ‘Nederlands belang’. De Europese Unie dient zo als januskop, machtig en onmachtig tegelijk en zonder een groot pleitbezorger in de nationale politieke arena. Politici claimen graag successen die in werkelijkheid aan Brussel te danken zijn, maar wijten politieke problemen in eigen land net zo graag aan datzelfde Brussel. Het is de politiek zelf, de grote politieke partijen en hun leiders, die zo ruim baan hebben gegeven aan de euroscepsis en aan de opkomst van populistische politici die de nationalistische kaart spelen. Dat de meeste politieke campagnes in Nederland nu hameren op ons nationale belang is een vorm van antipolitiek. Wie is ons en om welk belang gaat het?
Het nationalistisch populisme is een tragische vorm van antipolitiek. Het respecteert niet de belangrijkste aspecten van de politiek: de zoektocht naar compromissen tussen verschillende belangen, de noodzaak om begrip te hebben voor de posities en belangen van anderen en de complexiteit van het maken van beleid op basis van al die verschillende belangen en opvattingen. Dat is tragisch omdat economische globalisering, klimaatverandering en internationale conflictpreventie om nieuwe internationale politieke spelregels vragen waarbij Europa een voorbeeld voor de wereld kan zijn.