Centraal staan vier toonaangevende publicaties van de oud WBS-directeuren: De weg naar Vrijheid en Om de kwaliteit van het bestaan, van Joop den Uyl, De illusie van de ‘democratische staat’ van Paul Kalma en Van Waarde van Monika Sie Dhian Ho.
Op het grote scherm op het podium prijkte achter de sprekers een foto van een heel jonge Herman Bernard Wiardi Beckman in gesprek met Pieter Jelles Troelstra. Wiardi Beckman hielp Troelstra bij het schrijven van zijn Gedenkschriften, en dat is waar die foto van getuigt, denk ik. Symbolisch is het een prachtig beeld: een nieuwe generatie die het gedachtegoed van de oude generatie tot zich neemt, en dit vervolgens vernieuwt.
Die viering eind augustus was meteen het afscheid van de Wiardi Beckman Stichting. In dezelfde week vierden we de oprichting van het Wetenschappelijk Instituut voor Solidariteit, het wetenschappelijk bureau van PRO. En ook hier verwacht ik dat wordt voortgebouwd op ideologische en politieke inzichten van al degenen die eerder kwamen.
Ook van Socialisme & Democratie, S&D, zullen we afscheid gaan nemen. Dit is het een-na-laatste nummer. In december maken we een afscheidsnummer waarin de redactieleden terugkijken op ons tijdschrift, dat in 1939 werd opgericht, dus nog voordat de PvdA of de Wiardi Beckman Stichting bestonden. We hebben onszelf beloofd het luchtig te houden.
Vanaf 2027 komt het Wetenschappelijk Instituut voor Solidariteit met een nieuw tijdschrift, met een nieuwe hoofdredacteur en een deels nieuwe redactie.
S&D heeft een ledenbestand van heel trouwe lezers, die vaak al decennia geabonneerd zijn. Net als bij het afscheid van de WBS, stemt het afscheid van S&D weemoedig. Mij in elk geval. Maar tegelijk ben ik enorm benieuwd naar wat er komen gaat.
