De zachte krachten zullen zeker winnen
in 't eind - dit hoor ik als een innig fluistren
in mij: zo 't zweeg zou alle licht verduistren
alle warmte zou verstarren van binnen.
De machten die de liefde nog omkluistren
zal zij, allengs voortschrijdend, overwinnen,
dan kan de grote zaligheid beginnen
die w'als onze harten aandachtig luistren
in alle tederheden ruisen horen
als in kleine schelpen de grote zee.
Liefde is de zin van 't leven der planeten,
en mense' en diere'. Er is niets wat kan storen
't stijgen tot haar. Dit is het zeekre weten:
naar volmaakte Liefde stijgt alles mee.
Henriette Roland Holst, 1918
Zeg, die zachte krachten
die zeker zouden overwinnen, in het eind.
Niet om het een of ander, dit of dat
en wat niet al,
maar, komt daar nog wat van?
Rob van Essen, bij de uitreiking van de Libris Literatuurprijs 2024
(zeer vrij naar Gerard Reve, en Henriette Roland Holst)
Gekozen door Eerste Kamerlid Daan Roovers:
“Henriette Roland Holst was een grootse dichteres, een van de belangrijkste van Nederland, en tegelijkertijd een invloedrijke socialistische politica. De reden dat ik haar uitkoos was dat tijdens de uitreiking van de Libris Literatuurprijs de winnaar Rob van Essen een dankwoord uitsprak waarin hij een heel kort eigen gedicht voordroeg, geïnspireerd op Roland Holst en Gerard Reve. Dat vond ik zo treffend, zo'n mooie opdracht aan linkse politici, dat ik besloot het origineel erbij te halen.”
